ಇಲ್ಲಿ ಅಱಿವು/ಜ್ನಾನ ಮತ್ತು ನೆಱವು=ಬೞಕೆ/ಸಹಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇರೋ ಹಾಗಿದೆ...

ಕನ್ನಡ ಕಂದರು ಹಾಕಿದ ಒಂದು ಸುಬಾಶಿತದ ಹಂಗೆ ಇದೆ.. ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ..

=====================================
ಮಾಯ್ಸ!

ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಅವರು ಈ ಪದ್ಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದರು. ನಾವು ಬಿಟ್ಟ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳಿಗೆ ಚೆನ್ನಾದ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಅಱಿವುಂ ನೆಱವುಂ ತನ್ನೊಳ್
ನೆಱೆದಂದಱಿದದಱೊಳೆಸಪುದಲ್ಲದೆ ಬೞಿಯಂ
ಗುಱಿನೆಱದೆಡೆಯೊಳ್ ಮಮ್ಮಲ
ಮಱುಗಿದೊಡಾನೆಱವುಮಱಿವುಮೇಂ ಕೂಡುಗುಮೇ

ಅಱಿವುಂ=ಅಱಿವೂ ನೆಱವುಂ=ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯೂ ತನ್ನೊಳ್‍=ತನ್ನೊಳಗೆ ನೆಱೆದಂದು=ತುಂಬಿದಂದು(ತುಂಬಿದಾಗ) ಅಱಿದಱೊಳೆಸಪುದು=ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ(ಅಱಿವಿನಲ್ಲಿ) ಸತ್ಯ(ನೆಱ=ಹುರುಳು, ಸತ್ವ, ಸತ್ಯ) ಗೋಚರಿಸುವುದು. ಅಲ್ಲದೆ=ಹಾಗೆ ಗಮನಿಸದೇ ಹೋದಾಗ ಬೞಿಯಂ=ಬೞಿಕ (ಹಾಗೆ ಗಮನಿಸುವಾಗ ಗಮನಿಸದೇ ಬಿಟ್ಟು ನಂತರ) ಗುಱಿನೆಱದೆಡೆಯೊಳ್‍=ಗುಱಿಯ ಸತ್ಯ(ಹುರುಳು, ಸತ್ವ)ಕ್ಕಾಗಿ ಮಮ್ಮಲಮಱುಗಿದೊಡಾ=ಮಮ್ಮಲ ಮಱುಗಿದರೆ (ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ) ಪಟ್ಟರೆ ಆ ನೆಱವುಂ=ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ, ಅಱಿವುಂ=ಜ್ಞಾನವೂ ಕೂಡುಗುಮೇ=(ಮತ್ತೆ ಗುಱಿಯೊಡನೆ) ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುವೇ?

ಹಾಗೆಯೇ ಬರಿಯ ಶಬ್ದ ಅಲ್ಲವದು ಬೞಿಯಂ. ಬಱಿಯಂ ಎಂಬ ಶಬ್ದವೇ ಹೞಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಬಱಿಯ ಅಥವಾ ಬಱಂ=ಕ್ಷಾಮ ಇರುವ ಶಬ್ದ. ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಬೞಿಯಂ=ಇದರ ಅರ್ಥಗಳು ಬೞಿಕ ಅಥವಾ ಬೞಿಯಂ=ದಾರಿಯನ್ನು. ಎಂಬರ್ಥ. ಆದರೆ ಬೞಿಕ (ಆಮೇಲೆ) ಎಂಬರ್ಥವೇ ಎಂದು ಪ್ರೊ. ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರ ಅಭಿಮತ. ನಮಗೂ ಅದು ಸರಿಯೆನಿಸಿ ಸರಿಯಾದ ಅನ್ವಯ ಹಾಗೂ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಓದಿ.

ಈ ವೈರಾಗ್ಯ ಎಂದರೆ ’ಹೋಗಲಿ ಭಿಡು’. ಈ ಮನೋಭಾವ ಬರಲು ಮನುಷ್ಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ತುಂಬಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ತುಂಬು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಬರುವಂಥದ್ದು. ಇದಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನದಿಂದಾದ ಪರಿಪಕ್ವತೆ. ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಇಬ್ಬರು ಮಹಿಳೆಯರು ಯಾವುದೋ ಚಿಲ್ಲಱೆ (ಕ್ಶುಲ್ಲಕ) ವಿಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಇಬ್ಬರೂ ನಾನು ಸರಿ ನೀನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ವಾದ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ ಹೋದರಂತೆ. ಈ ವಾದ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಅಱಿವಾದದ್ದು ಈ ಜಗಳ ಬಿಟುಬಿಡೋಣವೆನಿಸಿತಂತೆ. ಆ ಜಾಣ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನೊಡನೆ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಗೆ ಹೆಳಿದರಂತೆ ’ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ. ನಾನೇ ತಪ್ಪಿದ್ದೆ. ನೀವೇ ಸರಿ’ ಜಗಳ ನಿಂತುಹೋಯಿತಂತೆ. ಆ ಜಾಣೆಗೆ ಅನ್ನಿಸಿರಬಹುದು ’ಹೊಗಲಿ ಬಿಡು’ ಎಂದರೆ ನನ್ನ ಗಂಟೇನು ಹೋಗುವುದು. ಈ ತೆಱನಾದ ವೈರಾಗ್ಯ ನಮಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಅಪ್ರಸ್ತುತವಾದ ವಿಚಾರ, ಆಸೆ, ಮಮತೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ’ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು’ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ತುಂಬು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳ ಹಟಕ್ಕೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಹಟವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದ ವೈರಾಗ್ಯ. ದೊಡ್ಡ ಕದನ ರಕ್ತಪಾತಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗುವ ನಮ್ಮ ಅವಿವೇಕದ ಬಿಡಲಾಱದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬಿಡಲು ನಮಗೆ ಉನ್ನತಮಟ್ಟದ ವಿವೇಚನೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ (ಅದೇ ಈ ನೆಱವು).

ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಜಿ. ವೆಂಕಟಸುಬ್ಬಯ್ಯನವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಅವರು ಈ ಪದ್ಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದರು. ನಾವು ಬಿಟ್ಟ ಕೆಲವು ಶಬ್ದಗಳಿಗೆ ಚೆನ್ನಾದ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಅಱಿವುಂ ನೆಱವುಂ ತನ್ನೊಳ್
ನೆಱೆದಂದಱಿದದಱೊಳೆಸಪುದಲ್ಲದೆ ಬೞಿಯಂ
ಗುಱಿನೆಱದೆಡೆಯೊಳ್ ಮಮ್ಮಲ
ಮಱುಗಿದೊಡಾನೆಱವುಮಱಿವುಮೇಂ ಕೂಡುಗುಮೇ

ಅಱಿವುಂ=ಅಱಿವೂ ನೆಱವುಂ=ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯೂ ತನ್ನೊಳ್‍=ತನ್ನೊಳಗೆ ನೆಱೆದಂದು=ತುಂಬಿದಂದು(ತುಂಬಿದಾಗ) ಅಱಿದಱೊಳೆಸಪುದು=ತಿಳುವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ(ಅಱಿವಿನಲ್ಲಿ) ಸತ್ಯ(ನೆಱ=ಹುರುಳು, ಸತ್ವ, ಸತ್ಯ) ಗೋಚರಿಸುವುದು. ಅಲ್ಲದೆ=ಹಾಗೆ ಗಮನಿಸದೇ ಹೋದಾಗ ಬೞಿಯಂ=ಬೞಿಕ (ಹಾಗೆ ಗಮನಿಸುವಾಗ ಗಮನಿಸದೇ ಬಿಟ್ಟು ನಂತರ) ಗುಱಿನೆಱದೆಡೆಯೊಳ್‍=ಗುಱಿಯ ಸತ್ಯ(ಹುರುಳು, ಸತ್ವ)ಕ್ಕಾಗಿ ಮಮ್ಮಲಮಱುಗಿದೊಡಾ=ಮಮ್ಮಲ ಮಱುಗಿದರೆ (ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ) ಪಟ್ಟರೆ ಆ ನೆಱವುಂ=ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ, ಅಱಿವುಂ=ಜ್ಞಾನವೂ ಕೂಡುಗುಮೇ=(ಮತ್ತೆ ಗುಱಿಯೊಡನೆ) ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುವೇ?