ಸಂಗನಗೌಡರೆ ಒಳ್ಳೆ ಸಂಗತಿ.
ಇದು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೇ ಆದರೂ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಜವಾಗಿ, ಸಮುದಾಯವಾಗಿ ನಾವು ಏನೇನು ಮಾಡಿದ್ದೀವಿ, ಏನೇನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ತುಸು ವಿಚಾರ ಮಾಡಿ. ಆಗ, ತಾಯಂದರೇ ತಿಳಕೊಳ್ಳಿ ಅನ್ನುವಂತ ಹುಂಬತನದ ಮಾತು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಎದೆಹಾಲೊಂದನ್ನೇ ತೆಕ್ಕೊಂಡರೂ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರುವ ಕೆಲಸ ತುಂಬಾ ಇದೆ. ಇದು ಬರೇ ತಾಯಂದರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಗದ ಮಾತು. ಅವರಿಗೆ ಎದೆ ಹಾಲೂಡಿಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಗುವ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಇವೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ತಾಯಂದರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ? ಎದೆಹಾಲು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹರಿದು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ತಾಯಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಬೇಕು. ಹಾಗಾಗದಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ತಕ್ಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಎಷ್ಟು ಜನ ತಾಯಂದರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ? ಸಿಕ್ಕರೂ ಅದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಎಡುಕೇಷನ್ ಎಷ್ಟು ಜನ ತಾಯಂದರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ?

ಈ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಚಾರ ಮಾಡಿದಾಗ ಆಗಬೇಕಾಗಿರುವ ಕೆಲಸ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಐಕ್ಯೂ ವಿಷಯ ಇರಲಿ, ಕಾಕತಾಳೀಯ ಎಂಬಂತೆ ನೆನ್ನೆ ತಾನೆ ಇದೂ ನೋಡಿದೆ - http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/7389283.stm