೧) "ಜಾಸ್ತಿ ಬರೆಯಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ..." ಎಂದೇ ಬರಹವನ್ನಾರಂಭಿಸುವುದು. ಇದಕ್ಕೇನಂತೀರ? "False prestige" ಅನ್ನಬೇಕೋ, ಅಥವ, ತಾನು ಮಹಾ ಬಿಜಿ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಹಾಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

೨) "ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡಿಗರೆ". ಹೌದು, ಆ ಹಿರಿಯ ಮಹಿಳೆಯ ವರ್ತನಯಿಂದ ಅದೇ ತಾನೆ ಸಾಬೀತಾದದ್ದು?

೩) ಅವರದು ಹರಕು ಮುರಕು ಇಂಗ್ಲೀಷು. ಇರಲಿ. ಆದರೆ, "False prestige ಅನ್ನಬೇಕೋ", "traditional Indian ಬಾಣಂತನ", "Americanise ಆಗಿ ಕೂತ್ರೆ..." - ಇವೆಲ್ಲ ಏನು? ಕೋಡುಬಳೆ/ಮುರುಕು?

ನನಗೆ ಈ ಹಿರಿಯರು ಇಂಗ್ಲೀಶಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡೋದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅನ್ನಿಸೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಅಮೇರಿಕಾ ಯಾಕೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿಯೇ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ನೀವು ಯಾರದೋ ಮನೆಗೆ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಪೂಜೆಗೋ, ಮದುವೆಗೋ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೀರ ಅಂತಿಟ್ಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವವರು ಇಂಗ್ಲೀಶಿನಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡಿಸ್ತಾರೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವರ ತಂದೆಗೆ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಅಂತಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.
ಅಣ್ಣ, ಇವನು ನಮ್ ಕೊಲೀಗು, ಸುನೀಲ್ ಅಂತ. (ಎಷ್ಟೋ ವೇಳೆ, ತಪ್ಪು ಸ್ನೇಹಿತನಲ್ಲಿ ಇರತ್ತೆ, ಅಣ್ಣ, "ದಿಸ್ ಈಸ್ ಸುನೀಲ್" ಅಂತ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿದರೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತು. ಇಂಗ್ಲೀಷೇ ಗತಿ, ಸೋ, ಈಗ ಕಲ್ಪನ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ, ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ಆ ಹಿರಿಯರ ಪರಿಚಯ ಹೇಗೆ ಆಯಿತು ?).

"ಓಹ್, ಈಸ್ ಇಟ್, ಹಲೋ. ಫ್ರಂ ಹವ್ ಲಾಂಗ್ ಹ್ಯಾವ್ ಯು ಬೀನ್ ವರ್ಕಿಂಗ್ ದೇರ್".. ಅದೂ ಇದೂ ಶುರುವಾಗತ್ತೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ, ಸ್ನೇಹಿತನ ಕಸಿನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತನ ತಂದೆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದಾರೆ ಅಂತಿಟ್ಕೊಳ್ಳಿ, ಆಗ ಏನಾಗತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ, ಸ್ನೇಹಿತನ ಕಸಿನ್ಸ್ ಇಂಗ್ಲೀಷಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿಸ್ತಾರೆ. ಆಗ "ಈ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗರಿಗೆ ನಾನೇನು ಕಮ್ಮಿ" ಅಂತ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಳಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿರಿಯರೂ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ.

ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ ?
ಅವರು ಹಾಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಶಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡದಿದ್ದರೆ, "ಇವರು ಯಾರೋ ಮುದಿಗೂಬೆ, ಒಂಚೂರೂ ಕಾಂಟೆಂಪೊರರಿ ಟೇಸ್ಟ್ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ನಾನು ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಅವರನ್ನು ಮುಂದೆ ಮಾತಾಡಿಸದೇ ಇರಬಹುದು" ಎಂಬ ಶಂಕೆ ಅವರದು.

ತಪ್ಪು ಹಿರಿಯರದಲ್ಲ, ನಮ್ಮದು. ಬೇಕಿದ್ರೆ, ನೋಡಿ. ನಾವು ನಮಗೆ ತಿಳಿದೋ ತಿಳಿಯದೆಯೋ ಎಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡ್ತಾ ಇರ್ತೀವಿ ಅಂದ್ರೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿಸಿದವರನ್ನು ನಾವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ, ಅದೇ ಇಂಗ್ಲೀಶಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿಸಿದವರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇರ್ತೀವಿ!!!!!!!