ಆಗ ಇಂತ ’ಪತ್ರಿಕೆ’ಗಳೇ ಸಂಗತಿ ತಿಳಿಸುವಂತವಾಗಿದ್ದವು, ಅವುಗಳ ಒಳ್ಳೆ ಸಂಗತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜೊಳ್ಳು, ಪೊಳ್ಳುಗಳೂ ಮೆದುಳು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದವು, ಈಗ ಇಂತ ಓಲೆಗಳೇನಿದ್ದರೂ, ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಆಗಿತ್ತಲ್ಲ, ಅನ್ನುವ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಸ್ಟೇ.

-------------------------------------------------------------

ದೇವರು ನಗುವದನ್ನು ನೋಡಲು ಅವನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ.

ನಿಜ, ಅಳಿದ ಊರಿಗೆ ಉಳಿದವನೇ ಗೌಡ.

- ಚಾಮರಾಜ ಸವಡಿ

ಸಮಸ್ಯೆ ಏನಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಮ್ಯಾಗಝೀನ್‌ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ದಡ್ಡರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದು. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಕೀಯ ವಿಭಾಗದ ಹಿರಿಯರ ಕೈಚಳಕವೂ ಸೇರಿದೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲವರನ್ನು ಸುದ್ದಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹುಳುಕುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಮ್ಯಾಗಝೀನ್‌ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲೇ ಕೆಲಸ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರು ಅವರು. ಇನ್ನು ಸುಧಾದಂತಹ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕೂತರೆ ಬರೆಯುವುದೇನು ಬಂತು? ಮುದ್ರಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಇರುವುದರಿಂದ, ಕಲಾವಿದರ ಕೈಚಳಕ ಸೇರುವುದರಿಂದ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಲು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಓದಲು ಕೂತರೆ ತಲೆನೋವು ಖಚಿತ.

ಹೀಗಾಗಿ ಸುಧಾ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ, ಕನ್ನಡದ ಬಹುತೇಕ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಹಾಗೂ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಗಬ್ಬೆದ್ದು ಹೋಗಿವೆ. ಲಂಕೇಶ್‌ ಬದುಕಿದ್ದಾಗ (ಕೊನೆಯ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ) ಲಂಕೇಶ್‌ ಪತ್ರಿಕೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇವತ್ತಿನ ಅವಳಿ ಲಂಕೇಶ್‌ಗಳನ್ನು ಓದಲಾದರೂ ಆದೀತೆ? ಅವರ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳು, ಆಷಾಡಭೂತಿತನ, ಟೊಳ್ಳು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ಕಡುಕಷ್ಟ, ಇನ್ನು ಓದಲಂತೂ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ವಾತಾವರಣದ ನಡುವೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಸುಧಾ/ತರಂಗದಂತಹ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ದುರ್ಬಲ ಸರಕನ್ನು ತುಂಬುವ ಗೋದಾಮುಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ.

- ಚಾಮರಾಜ ಸವಡಿ