ಚಾಮರಾಜ ಸವಡಿ
ಸತ್ಯದ ಹಸಿ ದರ್ಶನ
ಹಕ್ಕಿಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ತೆರೆಯಿತು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್
ಅಲ್ಲಿ ಮೈದಳೆದಿತ್ತು ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಪರಂಪರೆ. ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಲವಾರು ಪ್ರಥಮ ಶೋಧಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ಸ್ಮರಣೆ. ಕಳೆದೊಂದು ದಶಕದಿಂದ ತಾನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ ತಾಕತ್ತು, ವಿಜೃಂಭಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ರೀಡಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ- ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಚಿತ್ರ-ಚಿತ್ತಾರದ ಮೂಲಕ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿತು ಬೀಜಿಂಗ್ ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್. ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಚೀನಾ ರಾಜಧಾನಿ ಬೀಜಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿ ಗೂಡೊಂದು ಬೆಳಕಿನ ಕಣ್ತೆರೆಯಿತು. ೨೯ನೇ ಒಲಂಪಿಕ್ ಉದ್ಘಾಟನೆಗೊಂಡಿತು.
ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿತ್ತು. ಜಗದ ಎಲ್ಲ ಸೊಗಸನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೊಂದಿದ ಸಂಭ್ರಮದೊಂದಿಗೆ ಬೀಜಿಂಗ್ನ ’ಹಕ್ಕಿ ಗೂಡು’ ಹೆಸರಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು. ಬಾನಂಗಳದಲ್ಲಿ ಥೇಟ್ ಹಕ್ಕಿ ಗೂಡು ಮಾದರಿಯ ಬಾಣಬಿರುಸುಗಳು ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಚೀನೀ ಪ್ರಧಾನಿ ಹೂ ಜಿಂಟಾವೊ ೨೯ನೇ ಒಲಂಪಿಕ್ ಉದ್ಘಾಟನೆ ಘೋಷಿಸಿದರು.
ಮುಂದೆ ಮೊಳಗಿದ್ದು ಬಾಣ ಬಿರುಸು, ಕೇಳಿದ್ದು ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ, ಬೆಳಗಿದ್ದು ಚೀನಾದ ೫೦೦೦ ವರ್ಷಗಳ ಅದ್ಭುತ ಪರಂಪರೆ. ಮನುಷ್ಯ ಈ ಪರಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲನೆ? ಎಂಬ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ಮೂರೂವರೆ ಸಾವಿರ ಕಲಾವಿದರು ಅದ್ಭುತ ಕಲಾ ನೈಪುಣ್ಯತೆ ಮೆರೆದರು. ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿ. ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ. ನೆರಳು, ಬಣ್ಣ, ಬೆಳಕಿನಾಟದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿದ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚಮತ್ಕಾರಿ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಜಗತ್ತು ಎವೆಯಿಕ್ಕದೇ ವೀಕ್ಷಿಸಿತು. ಚಕಿತಗೊಂಡಿತು. ಮುದಗೊಂಡಿತು. ಮೆಚ್ಚಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ ಮಾಡಿತು.
ಜಗತ್ತಿನ ನೂರು ದೇಶಗಳ ಪ್ರಧಾನಿ, ಅಧ್ಯಕ್ಷರುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದರು. ರಾಜಕೀಯ ಮರೆತು, ಸಣ್ಣತನವನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತೊರೆದು, ಥೇಟ್ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಂತೆ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಮಾರಂಭ ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು. ಮೈಮರೆತರು. ಮೆಚ್ಚಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿದರು. ಸುಮಾರು ೨೦೫ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ೧೦,೭೦೮ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಸುಮಾರು ೯೦ ಸಾವಿರ ಜನರು ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನೇರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು. ಇನ್ನು ಟಿವಿ ಮೂಲಕ ಭೂಮಂಡಲದ ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದವರು ಅದೆಷ್ಟು ನೂರು ಕೋಟಿಯೋ.
ಸುಮಾರು ಮೂರೂವರೆ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಹಳೆ ಮತ್ತು ಚೀನಾವನ್ನು ಜಗದೆದುರು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿತು. ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ೧೫ ಸಾವಿರ ಕಲಾವಿದರು ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿ, ಚ್ಯುತಿ ತಪ್ಪದಂತೆ ತಮ್ಮ ಕೌಶಲ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಒಲಂಪಿಕ್ ಅರ್ಥ ಸಾರುವ ವರ್ತುಲಗಳಿಗೆ ವಿದ್ಯುತ್ ದೀಪಗಳು ಜೀವ ತುಂಬಿದವು. ಆಗಸಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮಿದ ಬಾಣ ಬಿರುಸುಗಳು ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಹಗಲು ಮಾಡಿದವು.
ಇನ್ನು ಹದಿನಾರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ತನ್ನ ಜಂಜಡವನ್ನು ಮರೆಯುವುದು. ಕ್ರೀಡಾಭಿಮಾನ ಮೆರೆಯುವುದು. ಹೆಸರೇ ಕೇಳಿರದ ದೇಶಗಳ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳ ಸಾಧನೆ ಕಂಡು ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗುವುದು. ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸುವುದು. ಮನುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮೆರೆದು ಹೊರ ಭರವಸೆ, ವಿಶ್ವಾಸ ಹಾಗೂ ಸೋದರತ್ವ ಮೆರೆಯುವುದು.
ಬೀಜಿಂಗ್ ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್ ಉದ್ಘಾಟನಾ ಸಮಾರಂಭ ಈ ಎಲ್ಲ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಬರೆದ ಮುನ್ನುಡಿ.
- ಚಾಮರಾಜ ಸವಡಿ
- Chamaraj ರವರ ಬ್ಲಾಗ್
- Login or register to post comments
- 157 hits
- ಈ ಪುಟವನ್ನು ಇ-ಮೇಯ್ಲ್ ಮಾಡಿ
- ನಿರ್ವಾಹಕರ ಗಮನಕ್ಕೆ ತನ್ನಿ
ಮೇಲಿನ ಪುಟವನ್ನು ಹೋಲುವ ಪುಟಗಳು - 'ಸಂಪದ' ಆರ್ಕೈವಿನಿಂದ
- ಹಕ್ಕಿಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ತೆರೆಯಿತು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್
- ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬೀಜಿಂಗ್ ಮಹಾಕ್ರೀಡಾಕೂಟ, ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟ, ’ ಬೀಜಿಂಗ್ ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್”, ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಚಾಲನೆಯಾಯಿತು !
- ನಾವೆಲ್ಲಾ ಅತಿಕಾತುರದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ " ಬೀಜಿಂಗ್ ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್ " ಇನ್ನೇನು ಶುರುವಾಗುವ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿದೆ !
- ಚೀನಾದಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಪಾಠ
- ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೈಬ್ರರಿ ಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಪುಸ್ತಕ!- ಪುಸ್ತಕನಿಧಿ ಹೊಸ ಸರಣಿ!
RSS:
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು
ಉ: ಹಕ್ಕಿಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ತೆರೆಯಿತು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್
ಚೀನಾದ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ನಿಂತ ಸಾಂಸ್ಕ್ರತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕಣ್ಮನ ತಣಿಸಿತು. ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಲ್ಪನಾವಲಯದ ಚಿತ್ರಣ..
ಈ ಬಾರಿ ಭಾರತದ ಹಾಕಿ ತಂಡ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿಯಾದರು, ಈಗ್ ಹೋಗಿರುವ ಕ್ರೀಡ ಪಟುಗಳಾದರು ಈ ಬಾರಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ತರಬಲ್ಲರೆ?! ಕಾದು ನೋಡಬೇಕು.
ನೀವು ಬರೆಯುವ ಶ್ಯಲಿ ಬಹಳ ಸರಳವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಚಾಮರಾಜ ಅವರೆ.
ಉ: ಹಕ್ಕಿಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ತೆರೆಯಿತು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್
ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕ್ರೀಡಾಸಕ್ತಿ ತೋರುವುದರಿಂದ ಪದಕಗಳು ಬಂದಾವೆ? ಈ ಆಸಕ್ತಿ ನಿರಂತರವಾಗಿರಬೇಕು. ಅಂತಹ ವಾತಾವರಣ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರಮುಖ ಅಂತರ್ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆ ಕಳಪೆ.
ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಭಾರತ ತಂಡದಿಂದ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಅಂಥ ಪವಾಡವೇನಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ, ಅದು ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಧನೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಅದರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಪಾಲು ಇರದು.
ಬೇರುಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಣದ ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಹಾಗೂ ಕ್ರೀಡಾ ಚಟುವಟಿಕೆ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಣ್ಕೆ ನೀಡದು. ನಮ್ಮ ಬೇರು ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಇತರ ಕ್ರೀಡೆಗಳಿಂದ ಮಹತ್ತರ ಸಾಧನೆ ಸುಲಭಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಬೀಜಿಂಗ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಧನೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ.
- ಚಾಮರಾಜ ಸವಡಿ
ಉ: ಹಕ್ಕಿಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ತೆರೆಯಿತು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್
ನೀವು ಹೇಳಿದು ಸತ್ಯ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಾಷ್ಟೀಯ ಕ್ರೀಡೆ ಯಾವುದು ಎಂದರೆ ? "ಕ್ರಿಕೆಟ್ " ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಿನಃ "ಹಾಕಿ" ಎನ್ನುವುದು ಖಂಡಿತ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಶಾಲೆಯ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು, ಪೋಷಕರು. ಮಕ್ಕಳು ಇಂದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಟಿ.ವಿ. ಕಾರ್ಟುನ್, ಗೇಮ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿರುವ ಆಸಕ್ತಿ ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.
ನೆನ್ನೆ ಅಭಿನವ ಬಿಂದ್ರ್ ೨೮ ವರುಷಗಳ ನಂತರ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಒಲಂಪಿಕ್ಸನಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದದು ಸಂತಸದ ವಿಷಯ ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಭಿನಂದಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ವಾರ್ತ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳು ಹಣದ ಹೊಳೆಯನ್ನೆ ಹರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ? ಎಷ್ಟೋ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ಕಲಿಯುವ ಅಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರು, ಹಣವಿಲ್ಲ!. ಸರಿಯಾದ ಸ್ಠಳಗಳಿಲ್ಲ. ಇದು ಅತಿ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ.