ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಂಧಶ್ರದ್ಢೆ ಎಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿಗೂ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಗಳೆಲ್ಲ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಇನ್ನೂ ಮಾನವರು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡದಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಧರ್ಮಪಥಗಳನ್ನೂ ದೂರುವಂತಿಲ್ಲ.
ಮನುಷ್ಯನ ಕ್ಷಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಔದಾರ್ಯವನ್ನೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದಾಡಿ ನಾಗರೀಕತೆಗಳನ್ನು ಅಂಚಿಗೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಿರುವ ಮಾನವನ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ದೂರಬಹುದಷ್ಟೇ.....

ಶ್ರೀನಿಧಿ-
>>ನಿಮ್ಮ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಕ್ರೂರ ಅನ್ನುವ ಭಾವನೆಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
ಹೌದೆ? ಸರಿ! ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ, ರಾಜಕೀಯದ, ಆಂತರಿಕ ಕ್ರೌರ್ಯಗಳೂ ನನ್ನನ್ನು ಆಗಾಗ ಆವರಿಸುತ್ತವೆ. ಆಗ ಅದನ್ನು ಬರಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ. ನಿಮಗೆ ಹಾಗನಿಸದೆ ಇರಬಹುದು! ಆದರೆ ನನ್ನ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹವಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನೀವು ಕೊಡುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ - ನೀವು ಒಂದು ಧರ್ಮದ, ಒಂದು ಜಾತಿಯ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಂತವರಂತೆ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ!

ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಕಾಣುವ ನಾಸ್ತಿಕತೆಯ ಕ್ರೂರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ನೀವು ಕಂಡಂತೆ ನಾಸ್ತಿಕತೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಮಾನವತೆ ಕೊಂದವರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಿಸಿ ಬರೆಯಿರಿ. ನನ್ನಂತವರಿಗೆ ಓದಲು ಇಷ್ಟ.

ನೀವೊಂದು ಸಂಗತಿ ಗಮನಿಸಿರುತ್ತೀರಿ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಹಲವಾರು ದಿವ್ಯ ವಿಚಾರಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ!

ಮಹಾಭಾರತ ಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತದೆ... ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಲವು ಮಹಾಭಾರತಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿರುವುದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಆದರೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನೇ ಕೇಂದ್ರ ಎಂದು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ನೀವು ಹೇಳುವುದು ಸರಿ!